โฉมงามกับเจ้าชายอสูร (Beauty and the Beast) – เวอร์ชั่นนิทาน

เจ้าอสูร หัวเราะเสียงดังก้องจนเห็นฟันที่แหลมคม ทำให้เบลล์กลับมากลัวมันอีกครั้ง เจ้าอสูรเดินมาคุกเข่าตรงหน้าเบลล์เพื่อขอเธอแต่งงาน แต่ก็ไม่คำตอบกลับใดๆจากเบลล์ จากวันนั้นเจ้าอสูรก็คอยขอเบลล์แต่งงานอย่างไม่ลดละ แต่เบลล์ก็ไม่ตอบหรือพูดอะไรออกมา จนกาะทั่งวันหนึ่งเบลล์รู้สึกเบื่อจึงไปนั่งเล่นในสวน และวิ่งออกจากปราสาท แต่ในขณะที่กำลังวิ่ง เธอเห็นว่าเจ้าอสูรกำลังวิ่งตามเธอมาเช่นกัน เธอจึงกระโดดขึ้นขี่ม้าแล้วหนีออกไป แต่พอถึงกลางป่าม้าเกิดเสียหลักจนเบลล์ตกจากหลังม้า เจ้าอสูรขี่ม้าตามมาจึงอุ้มเธอขึ้นหลังม้าแล้วขี่กลับปราสาทไป ในยามที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเจ้าอสูรเช่นนี้ เบลล์กลับไม่รู้สึกหวาดกลัว แต่กลับได้รับรู้รถึงความอบอุ่น  ใจดี และเป็นครั้งแรกที่เบลล์ได้เห็นสายตาที่เศร้าหมองของมัน เจ้าอสูรอุ้มเบลล์ไปส่งถึงห้องนอน มันดูแลเธอและนวดเท้าให้เออย่างทนุถนอม

นับตั้งวันนั้นเบลล์ไม่หวาดกลัวเจ้าอสูรอีกต่อไป เธอร่วมโต๊ะอาหารกับมันอย่างมีความสุข จากนั้นก็ไปเดินเล่นในสวนด้วยกัน อ่านหนังสือด้วยกัน เต้นรำด้วยกัน ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข วันหนึ่งในขณะที่กำลังเต้นรำกันอยู่นั้น เจ้าอสูรถามเบลล์ที่กำลังอยู่ในอ้อมแขนมันว่า เบลล์จะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ในฐานะภรรยาของมันตลอดชีวิตได้หรือไม่ เบลล์อึ้งไปนิดหนึ่ง ก่อนกลับตอบไปว่า เธอจะแต่งงานกับอสูรได้อย่างไร เจ้าอสูรมองเธออย่างปวดร้าว

เบลล์จึงบอกว่าเธอยังมีความคิดถึงพ่อและพี่ๆ ของเธอมากเธออยากกลับไปหาครอบครัวของเธอสักครั้ง เมื่อกลับมาเธอจะมีคำตอบเรื่องแต่งงานให้กับเจ้าอสูร เจ้าอสูรจึงอนุญาติให้เบลล์กลับไปหาครอบครัวของเธอ และขอสัญญาให้เอกลับมา ไม่อย่างงั้นมันคงจะต้องตาย เบลล์จึงรับปากกับเจ้าอสูร รุ่งเช้าเบลล์จึงกลับไปพร้อมกับสมบัติมากมายที่เจ้าอสูรให้เธอนำกลับไปด้วย เจ้าอสูรได้มอบกระจกวิเศษและแหวนวิเศษให้กับเบลล์ กระจกวิเศษจะทำให้เบลล์เห็นทุกอย่างในปราสาท ส่วนแหวนวิเศษก็จะทำให้เบลล์มีเวทมนต์ กลับไปยังปราสาทอีกครั้ง

Beauty and the Beast

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *